Prania e Hyjit

Teksa jam duke ndenjur këtu, rrahjet e zemrës sime, ritmi i frymëmarrjes, lëvizjet e mendjes,

të gjitha këto janë shenja se Hyji është duke më krijuar vazhdimisht.

Ndalem një moment, dhe bëhem i/e vetëdijshëm/e për këtë prani të Hyjit në mua.

Liria

Zoti e njeh lirinë time, ajo për të nuk është e huaj.

Shpirti i Zotit është ai që u jep jetë dëshirave më të thella të zemrës sime,

që më udhëheq pa vënë re drejt të gjitha të mirave.

Lus për hirin e shenjtë që të lejoj të çlirohem nëpërmjet Shpirtit të Zotit.

Vetëdija

Bëj, o Zot, që gjithmonë të jem i/e vetëdijshëm dhe mirënjohës

për të gjitha bamirësitë që mi ke dhënë.

Këtë bekim ta ndaj gjithmonë me të tjerët.

Fjala

Tani e lexoj pjesën e leximit të Shkrimit Shenjt që është parashikuar për sot.

Lexoj ngadalë
dhe vërej fjalinë apo ngjarjen që më flet diçka.

Gjn 20, 19-23

¹⁹ Në mbrëmjen e po asaj dite ‑ të parën ditë të javës ‑ ndërsa dyert e shtëpisë, ku banonin nxënësit, ishin të mbyllura prej frikës së judenjve, erdhi Jezusi, zuri vend mes tyre dhe u tha: “Paqja me ju!” ²⁰ Si u tha kështu, u tregoi duart dhe kraharorin. Nxënësit u gëzuan, kur e panë Zotërinë. ²¹ Pastaj u tha prapë:

“Paqja me ju!

Siç më dërgoi mua Ati,

ashtu unë po ju dërgoj ju.”

²² Si foli kështu, hukati mbi ta dhe u tha:

“Merrni Shpirtin Shenjt!

²³ Atyre që jua falni mëkatet,

u falen,

e atyre që nuk jua falni,

nuk u falen.”

Ç` dëshiron të më thuash, Zotëri?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·       Kur gjërat dhe ngjarjet nuk shkojnë ashtu si ne dëshirojmë ose presim, atëherë dimë të fshihemi prapa dyerve të mbyllura. Jezusi e kupton këtë frikë dhe s`ekzistojnë dyer të mbyllura që do ta mbanin atë larg prej nesh.

·       Jezusi i fton dishepujt dhe i përgatit për mision. Edhe ne duhet të jemi lajm i mirë në vendin dhe kohën tonë.

Bashkëbisedimi

Komunikimi nënkupton bisedimin dhe dëgjimin.

Kur bisedoj me Jezusin, duhet të jem i gatshëm dhe të dëgjoj gjithçka çfarë ai dëshiron të më thotë.

Do ta paramendoj butësinë dhe mirësinë në sytë e Jezusit dhe buzëqeshjen plot dashuri ndërsa ai më vështron.

Mund të jem krejt i sinqertë me Jezusin ndërsa ia besoj brengat dhe gëzimet e mia.

Ia hapi zemrën ndërsa i flas për frikësimet dhe dyshimet e mia.

Do ta lus që të më ndihmojë në mënyrë që të mund t`i besohem plotësisht kujdesit të tij,

i vetëdijshëm se ai gjithmonë e di cila është gjëja më e mirë për mua.

Përfundimi

Të falënderoj, o Zot, që munda t`i kaloj këto momente vetëm me ty.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

Si ka qenë në fillim, ashtu tash e

përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

Për të hyrë në praninë e dikujt nevojitet që me sinqeritet t`i afrohem i/e tillë siç jam.

Në këtë moment, Hyji është këtu dhe më pret.

Hyji gjithmonë më afrohet i pari, dëshiron të më njohë më shumë se miku im më i miri.

Do të ndalem një moment dhe e përshëndes Hyjin që më do.

Liria

Do ta lus Hyjin që të më ndihmojë

që të lirohem nga mërzitë dhe brengat e mia,

që t`i hapem nëpërmjet kësaj kohe të lutjes,

në mënyrë që ta dua dhe t`i shërbej edhe më shumë.

Ndërgjegjësimi

Jetoj në një rrjetë të gërshetuar me shumë marrëdhënie – në lidhje me natyrën, me njerëzit, me Hyjin.

I vërej këto marrëdhënie dhe falënderoj për jetën që qarkullon nëpërmjet tyre.

Disa nga këto marrëdhënie janë deformuar, disa janë rrënuar, disa janë ndërprerë:

Ndoshta për këtë arsye ndjehem i/e mërzitur, i/e pikëlluar, i/e nervozuar, i/e zhgënjyer.

Lus për hirin e pranimit dhe faljes.

Fjala

Hyji i flet secilit prej nesh personalisht.

Duhet ta dëgjoj në mënyrë që ta marrë vesh çfarë dëshiron të më thotë.

Do ta lexoj tekstin disa herë, pastaj do të dëgjoj...

Gjn 17, 20-26

²⁰ Në atë kohë, Jezusi iu lut Atit të vet: Nuk po të lutem vetëm për këta,

por edhe për të gjithë ata,

që, për shkak të fjalës së tyre,

do të besojnë në mua:

²¹ që të gjithë të jenë një.

Sikurse ti, Atë, që je në mua

dhe unë në ty,

ashtu edhe ata të jenë në ne,

që ta kuptojë bota se ti më dërgove.

²² Edhe unë ua dhashë lavdinë

që ti ma dhe

që të jenë një

sikurse ne jemi një

²³ ‑ unë në ta e ti në mua,

që të jenë plotësisht një,

që bota ta dijë se ti më dërgove

dhe se i deshe ata siç më deshe mua.

²⁴ Atë,

dua që ata, të cilët m’i dhe,

të jenë aty ku jam unë,

bashkë me mua,

që të kundrojnë lavdinë time,

lavdinë që ti ma dhe,

sepse më deshe

para se të krijohej bota.

²⁵ Atë i drejtë!

Bota nuk të njohu

e unë të njoha.

Edhe këta e kuptuan

se ti më dërgove.

²⁶ Këtyre ua dëftova Emrin tënd

dhe do të vazhdoj t’ua dëftoj,

që dashuria me të cilën ti më deshe mua,

të jetë në ta

‑ dhe unë në ta.”

Ç` dëshiron të më thuash, Zotëri?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·       Në dallimin që ekziston në mes njerëzve mbetet dëshira jote konstante që "të gjithë të jetë një", që flija jote, e kushtuar për të shpëtuar njerëzit, gradualisht e transformon këtë botë. Që përsëri, kështu të shpërndarë, të mblidhemi si fëmijë të një Ati.

Bashkëbisedimi

A jam duke i vërejtur reagimet e mia kur lus me Fjalën e Hyjit?

A është ajo për mua sfidë, ngushëllim apo më dëbon?

Ndërsa e imagjinoj Jezusin sesi rri ulur apo qëndron pranë meje,

me mbështetje, me besim, si mikut më të mirë, i flas për ndjenjat e mia.

Përfundimi

Të falënderoj, o Zot, për çdo nxitje që ma dhurove gjatë kësaj kohe sa luta mbi tekstin e Shkrimit Shenjt.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit të Shenjtë.

Si ka qenë në fillim, ashtu tash e

përgjithmonë e jetës. Amen.

 Prania e Hyjit

Jezusin mund ta kërkojmë në cilëndo kohë të ditës apo të natës.
Ai gjithmonë pret, duke përgjuar thirrjen tonë.
Çfarë bekimi i mrekullueshëm!
Nuk kam nevojë as për telefon as e-mail, vetëm një pëshpëritje.

Liria

O Zot, më ke krijuar që të jetoj në liri.

Shpesh herë lehtë e kuptoj dhe e pranoj këtë dhuratë.

Më frymëzo që të jetoj në lirinë që e ke parashikuar për mua,

me një zemër të pangarkuar dhe me një besim të plotë në ty.

Ndërgjegjësimi

Jetoj në një rrjetë të gërshetuar me shumë marrëdhënie,

në lidhje me natyrën, me njerëz, me Hyjin.
I lejoj vetes t`i ndiej këto marrëdhënie dhe falënderoj për jetën që rrjedh nëpërmjet tyre.
Disa prej këtyre marrëdhënieve janë shtrembëruar, disa janë rrënuar, disa janë këputur:
për këtë arsye ndoshta ndihem i/e hidhëruar, i/e zemëruar, i/e zhgënjyer.
Lus për dhuratën të mund të pranoj dhe të fal.

Fjala

Fjala e Hyjit na vjen nëpërmjet Shkrimit Shenjt.

Shpirti Shenjt le të ma ndriçojë mendjen dhe zemrën që të përgjigjem në porosinë e ungjillit:

Që t`i dua të afërmit e mi si vetveten dhe që të kujdesem për vëllezërit dhe motrat në Krishtin.

Lk 24, 46-53

⁴⁶ Në atë kohë Jezusi u tha nxënësve të vet:

“Kështu është në Shkrimin e shenjtë: ‘Mesisë i duhet të pësojë e të ngjallet së vdekuri të tretën ditë. ⁴⁷ Në Emër të tij do të predikohet ndër të gjithë popujt, duke filluar prej Jerusalemit, kthimi dhe falja e mëkateve. ⁴⁸ Ju jeni dëshmitarët e kësaj gjëje.

⁴⁹ Dhe, ja, unë do ta dërgoj mbi ju Premtimin e Atit tim. Qëndroni, prandaj, në qytet derisa të visheni me Fuqinë prej së Larti.”

⁵⁰ Atëherë i mori me vete deri në Betani, i çoi duart dhe i bekoi. ⁵¹ E, ndërsa po i bekonte, u nda prej tyre dhe u ngrit në qiell. ⁵² Ata ranë përmbys para tij dhe e adhuruan e me gëzim të madh u kthyen në Jerusalem ⁵³ dhe vazhdimisht ishin në Tempull duke i dhënë lavdi Hyjit.

Ç` dëshiron të më thuash, Zotëri?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·                  Jezusi e lidh profecinë e Besëlidhjes së Vjetër me atë që i kishte ndodhur atij. Pas qindra e qindra vjetëve u përmbush premtimi i Hyjit. Koha jonë tani është kohë e Zotit.

·                  Nxënësit ndjenë "gëzim të madh" kur Jezusi i bekoi dhe kaloi tërësisht në dimensionin e realitetit hyjnor – në qiell. Momente të tilla njohjeje dhe gëzimi të brendshëm janë të rralla, por të çmueshme për ne. Edhe pse me kohë zbehet në ne kujtimi i tyre, ato na mbartin në kohë të vështira. A mund të dalloj një moment të tillë "gëzimi të madh"?

·                  Mirë është të qëndrojë njeriu me ty, o Zot. Mirëpo duhet ta jetojmë të përditshmen që është plot me të papritura dhe nuk është e lehtë. Si ngushëllim mbetet premtimi yt se Shpirti yt do të na udhëheqë, ngushëllojë dhe ruajë.

Bashkëbisedimi

Jezus, ndërsa ke ecur nëpër këtë tokë

fëmijët e vegjël gjithmonë i ke pasur për zemër.

Më mëso që të kem besim fëmijëror në ty;

që të jetoj në dijeni se nuk do të më lëshosh kurrë.

Përfundimi

Të falënderoj o Zot për çdo frymëzim që të jetoj në ty nëpërmjet dashurisë - ndaj teje dhe gjitha krijesave tua.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit të Shenjtë.

Si ka qenë në fillim, ashtu tash e

përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

O Zot i dashur, më ndihmo që të hapem krejtësisht me ty,
sepse tani po i lë anash të gjitha brengat e mia.
Mbushi mendimet e mia me paqe, me dashurinë tënde.

Liria

Do të provoj që së paku shkurt t`i harroj të gjitha brengat dhe problemet

që ndoshta më mundojnë në këtë moment.

Të gjitha shqetësimet e mia i vendos në duart e Zotit – së paku disa minuta deri sa të zgjatë kjo lutje.

Ndërgjegjësimi

Duke ditur që Hyji më do pa kushte,

mund t`i lejoj vetes të jem i sinqertë ndaj asaj çfarë jam.

Si është duke më kaluar dita? Si po e ndjej veten tani?

Fjala

Hyji i flet çdonjërit prej nesh personalisht.

Duhet ashtu ta dëgjoj në mënyrë që ta ndjej çfarë dëshiron të më thotë.

Do ta lexoj tekstin ngadalë, disa herë, pastaj do të përgjoj ç`po ndodh në zemrën time...

Gjn 14, 23-29

²³ Jezusi iu përgjigj:

“Nëse ndokush më do,

ai do të ma mbajë fjalën,

Ati im do ta dojë,

tek ai do të vijmë

dhe tek ai do të banojmë.

²⁴ Kush nuk më do,

nuk i mban fjalët e mia.

E fjala që po dëgjoni, nuk është imja,

por është e Atij, që më dërgoi, ‑ e Atit.

²⁵ Këto fjalë jua thashë

ndërsa banova me ju.

²⁶ E Shpirti Shenjt ‑ Mbrojtës,

të cilin do t’jua dërgojë Ati në Emër tim,

Ai do t’jua mësojë të gjitha

dhe do t’ju përkujtojë gjithçka [unë] ju thashë.

²⁷ Po ju lë paqen,

po ju jap paqen time!

Nuk po jua jap siç e jep bota.

Mos t’ju shqetësohet zemra

as të mos ju trembet.

²⁸ Ju dëgjuat se ju thashë:

‘Po shkoj dhe do të kthehem tek ju’.

Po të më donit, do të galdonit

se po shkoj tek Ati,

sepse Ati është më i madh se unë.

²⁹ Ju thashë tani

‑ para se të ndodhë,

që të besoni kur të ndodhë.

Ç` dëshiron të më thuash, Zotëri?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·                 Jezusi gradualisht i përgatit nxënësit për ditën kur ai më nuk do të jetë me ta në formën e dukshme fizike. Ata nuk e dinin (siç e dimë ne) çfarë po vinte, prandaj ishin të hutuar. O Hyj, më ndihmo të rritem në besim, madje edhe në momente konfuzioni.

·                 Jezusi u bën thirrje ndjekësve të vet jo që të mbështeten në praninë e tij fizike, por të jenë të hapur ndaj një forme më ndryshe dhe më të thellë të lidhjes me të. Shpesh e kemi të vështirë për ta lënë të vjetrën dhe për ta përqafuar të renë. Por, duke u kapur pas të kaluarës jemi në rrezik që të lejojmë që lutja jonë e tanishme të jetë e vdekur.

Bashkëbisedimi

Cilat ndjenja janë duke u zgjuar në mua

ndërsa jam duke lutur dhe medituar Fjalën e Zotit?

E imagjinoj Jezusin sesi qëndron apo është ulur afër meje

dhe ia hapi zemrën time.

Përfundimi

Të falënderoj, o Zot, për çdo nxitje që ma dhurove gjatë kësaj kohe lutjeje në bazë të tekstit të Shkrimit Shenjt.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit të Shenjtë.

Si ka qenë në fillim, ashtu tash e

përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

“Ejani tek unë të gjithë ju që jeni të lodhur prej barrës së rëndë e unë do t`ju çlodh“.

Ja ku jam, o Zot.

Kam ardhur ta kërkoj praninë tënde.

Me afsh e dëshiroj fuqinë tënde që shëron.

Liria

Zoti e njeh lirinë time, ajo për të nuk është e huaj.

Shpirti i Zotit është ai që u jep jetë dëshirave më të thella të zemrës sime,

që më udhëheq në mënyrën pa rënë në sy drejt të gjitha të mirave.

Lus për hirin e shenjtë që të lejoj të çlirohem nëpërmjet Shpirtit të Zotit.

Ndërgjegjësimi

Më ndihmo o Zot që të bëhem edhe më i/e vetëdijshëm/e për praninë tënde.

Më mëso se si të të identifikoj në të tjerët.

Ma mbush zemrën me mirënjohje për të gjitha ato momente

kur nëpërmjet njerëzve të tjerë e ke treguar kujdesin për mua.

Fjala

Tani e lexoj pjesën e leximit të Shkrimit Shenjt që është i parashikuar për sot.

Lexoj ngadalë

dhe vërej fjalën apo ngjarjen që më flet diçka.

Gjn 13, 31-35

³¹ Pasi Juda doli përjshta, Jezusi tha:

“Tani u lavdërua Biri i njeriut!

Edhe Hyji u lavdërua në të!

³² [Nëse Hyji u lavdërua në të]

edhe Hyji do ta lavdërojë atë në vetvete.

Po, madje menjëherë do ta lavdërojë!

³³ Fëmijëzit e mi!

Edhe pak kohë jam me ju!

Do të më kërkoni,

por, siç u thashë judenjve,

tani po ju them edhe juve:

‘ku unë po shkoj,

ju nuk mund të vini.’

³⁴ Po ju jap një urdhër të ri:

Duajeni njëri‑tjetrin!

Sikurse unë ju desha ju,

duajeni edhe ju njëri‑tjetrin!

³⁵ Nëse e doni njëri‑tjetrin,

të gjithë do t’ju njohin se jeni nxënësit e mi.”

Ç` dëshiron të më thuash, Zotëri?

Disa mendime mbi pjesën e leximit të sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·       Gjatë Darkës së fundit, Jezusi gradualisht e dëftonte forcën dhe thellësinë e dashurisë që kishte ndaj nxënësve. Megjithatë, zemra e Judës ishte e robëruar nga lakmia: e lë dritën dhe hyn në errësirën e natës. Urrejtja ia zuri vendin miqësisë, tradhtia dashurisë.

·       O Zot, edhe unë si Juda di të largohem nga ti i trullosur nga rrugët e mia egoiste. Në këtë vend të lutjes bëj që të pushoj në zemrën tënde si dishepulli i dashur. Bëj që të mund t`i dëgjoj rrahjet e zemrës tënde dhe të rritem i/e fortë në besim duke jetuar një jetë dashurie.

Bashkëbisedimi

O Zot i dashur, ji pranë meje gjithmonë.

Ma jep një zemër e cila gjithmonë do të të besojë.

Faleminderit që më do.

Përfundimi

Të falënderoj, o Zot, për çdo nxitje që ma dhurove gjatë kësaj kohe të lutjes sime mbi tekstin e Shkrimit Shenjt.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjtë.

Si ka qenë në fillim, ashtu tash

e përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

Gjatë qëndrimit tim këtu pranë kompjuterit, Hyji është i pranishëm,
ai i jep jetë jetës sime dhe gjithçkaje që më rrethon.
Do të qëndroj në heshtje një moment,
dhe do të bëhem i vetëdijshëm për praninë e Hyjit.

Liria

O Zot, ma ke dhënë dhuratën e madhe të lirisë.
Ma jep hirin që të mund të jem i/e lirë nga çdo formë urrejtjeje dhe padurimi.

Ma përkujto, o Zot, se në sytë e tu të gjithë jemi të barabartë.

Ndërgjegjësimi

Si po e ndjej veten përnjëmend? I/e pa brengosur? I/e turbulluar?
Ndoshta jam i qetë, i/e lumtur pse ekzistoj.
Por ndoshta i/e frustruar, i/e brengosur dhe i/e zemëruar.
E pranoj atë çfarë ndjej përnjëmend.
Sepse Hyji më do pikërisht të tillë siç jam realisht.

Fjala

Në gjendjen momentale të shpirtit koncentrohu në tekstin e sotshëm me mirëbesim.

Beso se Shpirti i Shenjtë është i pranishëm

dhe që ai mundet të të frymëzojë për ta zbuluar çfarë po të flet ky tekst i sotshëm.

⁸ Ato menjëherë u larguan nga varri me frikë e njëherësh me gëzim të madh; shkuan me nxitim t’u lajmërojnë nxënësve të tij. ⁹ Dhe ja, u doli Jezusi përpara e u tha:

“Ju falem!”

Ato u afruan, e përqafuan dhe e adhuruan.

¹⁰ Atëherë Jezusi u tha:

“Mos kini frikë! Shkoni e lajmëroni vëllezërit e mi të shkojnë në Galile. Atje do të më shohin.”

¹¹ Ndërsa gratë po shkonin, dhe ja, disa nga rojtarët arritën në qytet dhe i lajmëruan kryepriftërinjtë për krejt çka ndodhi. ¹² Këta u tubuan në këshillim me pleqtë, morën shumë të holla, ua dhanë ushtarëve ¹³ dhe u thanë:

“Thoni: nxënësit e tij erdhën natën e, ndërsa ne po flinim, e vodhën. ¹⁴ Po qe se kjo fjalë i shkon në vesh qeveritarit, ne do të kujdesemi t’ia mbushim mendjen e juve s’do t’ju ndodhë asnjë e keqe.”

¹⁵ Ata i morën paratë e bënë ashtu si i mësuan. Kjo përrallë është e përhapur ndër judenj edhe sot e kësaj dite.

Çka dëshiron të më thuash, o Zot?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·         Për Izraelin, Galileja ishte një fshat i prapambetur në të cilin jetonin të varfër dhe të nëpërkëmbur. Megjithatë, është një vend ku Jezusi e filloi dhe përfundoi misionin e tij. Pikërish nga këtu i dërgoi edhe dishepujt me mesazhin e ringjalljes. Të ndalemi dhe të mendojmë mbi këtë!

·         O Zot, më mbush me gëzim dhe më thuaj që mos të kem frikë. Tani që unë jam i forcuar, duke u takuar me ty, më dërgo në ''Galiletë'' e botës time ku shpesh herë e merr formën e të varfërve, të nëpërkëmburve dhe të shtypurve. Më lejo të jem dëshmitar, lajmëtar shprese dhe inkurajimi për të gjithë ata që do t`i takoj. 

Bashkebisedimi

O Zot i dashur, ji pranë meje gjithmonë.

Ma jep një zemër e cila gjithmonë do të të besojë.

Faleminderit që më do.

Përfundimi

Po të falënderoj o Zot për çdo nxitje që ma dhurove gjatë këtyre momenteve me ty.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

Si ka qenë në fillim ashtu tash

E përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

Për të hyrë në praninë e dikujt nevojitet që me sinqeritet t`i afrohem i/e tillë siç jam.
Në këtë moment, Hyji është këtu dhe më pret.
Hyji më afrohet gjithmonë i pari, dëshiron të më njohë më shumë se miku im më i miri.
Do të ndalem një moment dhe do ta përshëndes Hyjin që më do.

Liria

Vdekja jote në kryq më ka liruar.

Mund të jetoj lirshëm dhe gëzueshëm, pa frikë prej vdekjes.

Mëshira jote nuk njeh kufi.

Ndërgjegjësimi

Duke e ditur që Hyji më do pa kushte,

Mund t`i lejoj vetes që të jem i sinqertë në atë çfarë jam.

Si është duke kaluar dita? Si po e ndjej veten në këtë moment?

Krejt hapur, do t`i ndaj ndjenjat e mia me Hyjin.

Fjala

O Zot, je bërë njeri në mënyrë që të bisedosh me mua;

Ke ecur dhe ke punuar mbi këtë tokë; ke duruar vapën dhe të ftohtët.

Kohën e ke kaluar në tokë duke u përkujdesur për njerëz.

Ke shëruar të sëmurë, ke ngjallur të vdekur; dhe ajo më e rëndësishmja – më ke shpëtuar nga vdekja.

Gjn 20, 1-9

¹ Ditën e parë të javës, në mëngjes, ende pa dalë drita, erdhi Maria Magdalenë te varri dhe pa se guri ishte hequr prej varrit. ² Atëherë erdhi me vrap te Simon‑Pjetri dhe tek ai nxënësi tjetër, të cilin Jezusi e donte dhe u tha: “E kanë marrë Zotërinë prej varrit e nuk dimë se ku e kanë vënë.”

³ Atëherë dolën Pjetri dhe ai nxënësi tjetër e u nisën drejt varrit. ⁴ Vraponin të dy bashkë, por ai nxënësi tjetër ia kaloi Pjetrit dhe arriti i pari te varri. ⁵ Ai u përkul dhe pa pëlhurat e vëna aty, por nuk hyri. ⁶ Ndërkaq mbërriti edhe Simon‑Pjetri që po vinte pas tij dhe hyri në varr. I pa pëlhurat e vëna ⁷ dhe rizën që pati qenë në kokë të Jezusit. Kjo nuk ishte me pëlhura, por veçmas e palosur në një vend.

⁸ Atëherë hyri edhe ai nxënësi tjetër, që mbërriti i pari te varri, pa e besoi. ⁹ Në të vërtetë, ende nuk e kishin kuptuar Shkrimin e shenjtë: se duhej që Ai të ngjallej së vdekuri.

Çka dëshiron të më thuash, o Zot?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·         Siç përshkruante Papa Benedikti XVI, ngjallja ishte një shpërthim drite, një ngjarje kozmike që lidh qiejt dhe tokën. Por mbi të gjitha, ishte një shpërthim dashurie. Vulosi një dimension të ri të ekzistencës përmes së cilës del një botë e re. Momenti i historisë së evolucionit dhe jetës në përgjithësi, drejt një jete të re në të ardhmen, drejt një bote të re e cila, duke filluar nga Krishti, vazhdimisht përshkon botën tonë, e shndërron atë dhe tërheq kah vetja.

·         Ngjallja na bashkon me Hyjin dhe të tjerët. Nëse jetojmë në këtë mënyrë, ne do ta shndërrojmë botën. 

Bashkebisedimi

Fjalët tua, o Zot, më mësojnë  se si duhet të lus.

Urata e mrekullueshme Ati ynë

përmban  gjithçka dua të them.

Përfundimi

Po të falënderoj o Zot për çdo nxitje që ma dhurove gjatë këtyre momenteve me ty.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

Si ka qenë në fillim ashtu tash

E përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

Do të ndalem një moment

dhe mendoj për praninë jetëbërëse të Hyjit

në çdo pjesë të trupit tim, në gjithçka rreth meje,

në tërë jetën time.

Liria

Lehtë është të biesh në grackën e pasurisë së kësaj bote.

Më jep hirin, o Zot, që të mund të jem i/e lirë nga lakmia dhe egoizmi.

Ma përkujto se gjërat më të mira në jetë janë falas – gratis.

Dashuria, buzëqeshja, përkujdesja dhe bashkimi.

Ndërgjegjësimi

Duke e ditur që Hyji më do pa kushte,

Mund t`i lejoj vetes që të jem i sinqertë në atë çfarë jam.

Si kaloi dita? Si po e ndjej veten në këtë moment?

Krejt hapur, do t`i ndaj ndjenjat e mia me Hyjin.

Fjala

O Zot, je bërë njeri në mënyrë që të bisedosh me mua;

Ke ecur dhe ke punuar mbi këtë tokë; ke duruar vapën dhe të ftohtët.

Kohën e kalove në tokë duke u përkujdesur për njerëz.

Ke shëruar të sëmurë, ke ngjallur të vdekur; dhe ajo më e rëndësishmja – më ke shpëtuar nga vdekja.

Mt 27,57-66

⁵⁷ Kur u bë natë, erdhi një pasanik nga Arimateja, që quhej Jozef. Ishte edhe ky nxënës i Jezusit. ⁵⁸ Jozefi shkoi te Pilati dhe ia lypi trupin e Jezusit. Pilati urdhëroi t’i jepej trupi. ⁵⁹ Jozefi mori trupin, e mbështolli në pëlhurë të pastër ⁶⁰ dhe e vendosi në varrin e vet të ri, që e kishte çelur në shkëmb. Pastaj rrokullisi në derë një gur të madh dhe shkoi.

⁶¹ Aty ishin Maria Magdalenë edhe Maria tjetër; rrinin përballë varrit.

⁶² Të nesërmen, që ishte dita pas Përgatitjes ‑ u bashkuan kryepriftërinjtë e farisenjtë te Pilati ⁶³ dhe i thanë:

“Zotëri, na ra në mend se ai gënjeshtar, sa ishte ende gjallë, tha: ‘Pas tri ditësh do të ngjallem.’

⁶⁴ Prandaj urdhëro të ruhet varri deri të tretën ditë, që të mos vijnë nxënësit e tij, ta vjedhin e t’i thonë popullit: ‘U ngjall së vdekuri.’ E gënjeshtra e fundit do të jetë më e zezë se e para.”

⁶⁵ “Rojën e keni! ‑ u përgjigj Pilati ‑ Shkoni e merrni masat e sigurimit si jua merr mendja.”

⁶⁶ Ata shkuan dhe e siguruan varrin: vulosën gurin dhe vunë rojën.

Çka dëshiron të më thuash, o Zot?

Disa mendime mbi tekstin e sotshëm të Shkrimit Shenjt

·        E vështroj Pilatin dhe Jozefin nga Arimateja të pranishëm pranë trupit të vdekur. Pilati e ka ditur se Jezusi është i pafajshëm, mirëpo nga frika për pozitën personale e ka dorëzuar në vdekje. Jozefi ka besuar në Jezusin dhe ka shpresuar si nxënës i tij. Pilati dëshiron ta heq qafet trupin. Jozefi e merr me respekt të madh. E shikoj sesi e vendos trupin me dashuri dhe kujdes të madh në varr që e kishte përgatitur për vete.

·        Jozefi shkon ndërsa unë rri me Marinë Magdalenë dhe Marinë tjetër, duke vështruar, pritur dhe medituar për atë çfarë ka ndodhur ditët e kaluara.

Bashkebisedimi

Nganjëherë nuk di çfarë do të thosha në takimin personal me ty.

Ndoshta do të mund të thosha faleminderit, o Zot, që je gjithmonë këtu.

E di me siguri se ka pasur momente kur më ke mbajtur

dhe me fuqinë tënde i kam përballuar dhe mbijetuar kohërat e vështira në jetën time.

Përfundimi

Po të falënderoj o Zot për çdo nxitje që ma dhurove gjatë këtyre momenteve me ty.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

Si ka qenë në fillim ashtu tash

E përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

O Zot, më ndihmo që krejt qenien time t`ia çeli pranisë sate.

Më rretho me dashurinë tënde.

Zemra ime le të bashkohet me tënden.

Liria

O Zot, Hyj, po të falënderoj për dhuratën e lirisë.

Më ndihmo që këtë dhuratë ta përdori në mënyrë të përgjegjshme. Jam i/e lirë të përzgjedh.

Më ndihmo që të përzgjedh që të ndjek ty,

që të jetoj një jetë të krishterë duke u kujdesur për të tjerët.

Më ndihmo që t`i kujtoj ata që janë të palumtur, të nëpërkëmbur;

ata në burg, ata që nuk janë të lirë ta shprehin publikisht fenë e tyre.

Më udhëheq që gjithmonë dhe në gjithçka ta kërkoj vullnetin tënd, në të gjitha sendet që ndodhin në jetën time.

Ndërgjegjësimi

Jetoj në një rrjetë të gërshetuar me shumë marrëdhënie – lidhje, raporte me natyrën, me njerëz, me Hyjin.
I vërej këto marrëdhënie dhe falënderoj për jetën që rrjedh përmes tyre.
Disa prej këtyre marrëdhënie janë shtrembëruar, disa janë rrënuar, disa janë ndërprerë:
Ndoshta për këtë arsye ndjehem i/e hidhëruar, i/e zemëruar, i/e zhgënjyer.
Lus për dhuratën e pranimit dhe faljes.

Fjala

Fjala e Hyjit na vjen nëpër Shkrimin Shenjt.

Shpirti i Shenjtë e ndriçoftë mendjen dhe zemrën time që të përgjigjem në porosinë e ungjillit: që t`i dua të afërmit e mi si vetveten dhe që të kujdesem për vëllezërit dhe motrat në Krishtin.

Gjn 18,1-19,42

¹ Jezusi, si i tha këto fjalë, kaloi bashkë me nxënësit e vet përtej përroit Cedron. Aty ishte një kopsht, në të cilin hyri ai e nxënësit e tij. ² Edhe Juda, tradhtari i tij, e dinte atë vend, sepse Jezusi shpeshherë shkonte atje bashkë me nxënësit e vet.

³ Atëherë Juda mori një kompani ushtarësh dhe disa rojtarë të Tempullit që ia dhanë kryepriftërinjtë e farisenjtë dhe ia behu atje me pisha të ndezura, me dritëza e me armë.

⁴ Jezusi, që e dinte mirë çka kishte për t’i ndodhur, u doli para dhe u tha:

“Kë kërkoni?”

⁵ “Jezu Nazarenin!” ‑ iu përgjigjën ata.

“Unë jam.” ‑ u tha Jezusi.

Me ta ishte Juda që po e tradhtonte. ⁶ Kur, pra, Jezusi u tha: “Unë jam!”, ata u zmbrapsën dhe ranë përdhe. ⁷ Atëherë i pyeti përsëri:

“Kë kërkoni?”

“Jezusin Nazarenas!” ‑ iu përgjigjën ata. ⁸ Jezusi u tha: “Ju thashë: ‘Unë jam’. Nëse, pra, më kërkoni mua, lërini këta të shkojnë!”

⁹ Ndodhi kështu që të shkonte në vend fjala që pati thënë: “Nuk bora asnjë prej atyre që më dhe.”

¹⁰ Atëherë Simon ‑ Pjetri nxori shpatën, që e kishte me vete, i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia preu veshin e djathtë. Shërbëtori quhej Malk. ¹¹ Atëherë Jezusi i tha Pjetrit:

“Shtjere shpatën në mill! A të mos e pi gotën që ma dha Ati?”

¹² Atëherë njësia ushtarake me komandantin e me rojtarët e judenjve e kapën Jezusin dhe e lidhën. ¹³ E çuan më parë tek Ana, sepse ishte vjehrri i Kajfës, që ishte kryeprifti i atij viti. ¹⁴ Kajfa ishte ai që i kishte këshilluar judenjtë: “Është më mirë të vdesë vetëm një njeri në vend të popullit!”

¹⁵ Simon‑Pjetri dhe një nxënës tjetër po shkonin pas Jezusit. Nxënësi tjetër njihej prej kryepriftit dhe hyri me Jezusin në oborr të kryepriftit, ¹⁶ kurse Pjetri mbeti përjashta, te dera. Atëherë ai nxënësi tjetër, që e njihte kryeprifti, doli, foli me derëtaren dhe bëri që të hyjë Pjetri brenda. ¹⁷ Ndërkaq shërbëtorja derëtare i tha Pjetrit:

“A mos je edhe ti prej nxënësve të atij njeriu?”

“Nuk jam!” ‑ iu përgjigj ky.

¹⁸ Aty ishin shërbëtorët e rojtarët. Kishin ndezur zjarr e po nxeheshin, sepse bënte ftohtë. Me ta rrinte edhe Pjetri e po nxehej.

¹⁹ Kryeprifti e pyeti Jezusin për nxënësit e tij dhe për mësimin e tij. ²⁰ Jezusi i u përgjigj:

“Unë u kam folur njerëzve botërisht. Gjithmonë kam mësuar në sinagogë dhe në Tempull, ku mblidhen të gjithë judenjtë. Nuk fola asgjë fshehtas. ²¹ Pse po më pyet mua? Pyeti ata që dëgjuan çka u kam folur. Ata, patjetër dinë ç’kam thënë.”

²² Pas këtyre fjalëve, njëri nga rojtarët e pranishëm, i ra Jezusit shuplakë dhe i tha:

“A kështu i përgjigjesh kryepriftit?”

²³ “Nëse fola keq ‑ i tha Jezusi ‑ ma vërteto të keqen! Nëse fola mirë, pse po më bie?”

²⁴ Atëherë Ana e dërgoi të lidhur te kryeprifti Kajfa.

²⁵ Simon‑Pjetri po rrinte gjithnjë aty e po nxehej. I thanë, pra, disa: “A mos je edhe ti prej nxënësve të tij?” Ai e mohoi dhe tha: “Nuk jam.” ²⁶ Njëri prej shërbëtorëve të kryepriftit, kushëriri i atij, të cilit Pjetri ia preu veshin, i tha: “Po a nuk të pashë bashkë me të në kopsht?” ²⁷ Pjetri prapë mohoi dhe këndoi gjeli.

²⁸ Atëherë Jezusin e çuan prej Kajfës në pallatin e qeveritarit. Ishte herët në mëngjes e ata nuk hynë në pretorium që të mos bëheshin të papastër, por të mund të hanin darkën e Pashkëve. ²⁹ Prandaj, Pilati doli jashtë para tyre dhe i pyeti:

“Ç’padi keni kundër këtij njeriu?”

³⁰ “Po të mos ishte ky keqbërës ‑ iu përgjigjën ata ‑ nuk do ta kishim sjellë para teje!”

³¹ Pilati u përgjigj:

“Merreni ju e gjykojeni sipas Ligjit tuaj!”

[Atëherë] Judenjtë u përgjigjën:

“Ne s’kemi leje të vrasim askënd!”

³² Ndodhi kështu që të shkojë në vend fjala e Jezusit, me të cilën parafoli se me ç’vdekje do të vdiste.

³³ Atëherë Pilati hyri përsëri në pallat, e thirri Jezusin dhe e pyeti:

“A je ti mbreti i judenjve?”

³⁴ Jezusi iu përgjigj:

“A e thua ti këtë prej vetvetes, apo ta thanë të tjerët për mua?”

³⁵ Pilati u përgjigj:

“Pse, a mos jam unë judeas? Populli yt dhe kryepriftërinjtë të dorëzuan tek unë. Çka ke bërë?”

³⁶ Jezusi u përgjigj:

“Mbretëria ime nuk është e kësaj bote. Po të ishte Mbretëria ime e kësaj bote, ushtarët e mi do të kishin luftuar që të mos u bija në dorë judenjve. Porse, Mbretëria ime nuk është prej këndej.”

³⁷ “Pra, ti qenke Mbret?”‑ i tha atëherë Pilati.

“Mirë thua! ‑ iu përgjigj Jezusi ‑ Unë jam mbret!

E unë linda dhe erdha në botë

për të dëshmuar të vërtetën.

Kush e do të vërtetën,

ai e dëgjon fjalën time.”

³⁸ “Po çka është e vërteta?” ‑ i tha Pilati.

Si foli kështu, doli prapë para judenjve dhe u deklaroi:

“Unë nuk gjej në të kurrfarë faji! ³⁹ Tashti, ndër ju është zakon t’ju liroj dikënd për Pashkë. A doni, pra, t’ju liroj mbretin e judenjve?”

⁴⁰ Por ata bërtitën prapë:

“Jo këtë, por Barabën!”

E Baraba ishte cub.

¹ Atëherë Pilati mori Jezusin dhe urdhëroi të rrahej me frushkuj.

² Ushtarët gërshetuan një kurorë ferrash e ia vunë në kokë dhe i veshën një mantel të kuq. ³ I afroheshin dhe i thoshin:

“Të falemi, mbreti i judenjve!” Dhe i binin flakaresha.

⁴ Atëherë Pilati doli përsëri përjashta dhe u tha:

“Ja, po jua nxjerr përjashta që ta dini se nuk gjej në të kurrfarë faji.”

⁵ Atëherë Jezusi doli jashtë me kurorë ferrash e me mantel të kuq. Pilati u tha:

“Ja, Njeriu!”

⁶ Porse, kur e panë kryepriftërinjtë dhe rojtarët, bërtitën:

“Kryqëzoje, kryqëzoje!”

“Merreni ju e kryqëzojeni ‑ u tha Pilati ‑ se unë nuk gjej në të farë faji.”

⁷ Judenjtë iu përgjigjën:

“Ne kemi Ligjin dhe atij i duhet të vdesë sipas Ligjit se e bëri veten Bir të Hyjit.”

⁸ Pilati, kur e dëgjoi këtë fjalë, u tremb edhe më tepër ⁹ dhe hyri prapë në pallat e i tha Jezusit: “Prej nga je?” Jezusi nuk i dha përgjigje. ¹⁰ Atëherë Pilati i tha:

“Mua nuk më përgjigjesh? A nuk e di se kam pushtet të të liroj e kam pushtet të të kryqëzoj?”

¹¹ “Kurrfarë pushteti s’do të kishe mbi mua ‑ iu përgjigj Jezusi ‑ po të mos të të ishte dhënë prej së Larti. Prandaj, ai njeri që më dorëzoi tek ti ka mëkat më të madh.”

¹² Që atëherë Pilati kërkonte ta lëshonte, porse judenjtë bërtitnin: “Nëse e liron këtë, nuk je mik i Cezarit. Kushdo e bën veten mbret, është kundër Cezarit.”

¹³ Kur Pilati i dëgjoi këto fjalë, e nxori Jezusin përjashta, u ul në selinë e gjykatores, në vendin që quhet “Kalldrëm” e hebraisht “Gabatha”. ¹⁴ Ishte dita e Përgatitjes së Pashkëve, rreth orës gjashtë. Pilati u tha judenjve:

“Qe mbreti juaj!”

¹⁵ Ata atëherë bërtitën:

“Hiqe! Hiqe! Kryqëzoje!”

“Ta kryqëzoj mbretin tuaj?” ‑ u tha Pilati.

Krerët e priftërinjve u përgjigjën:

“Ne nuk kemi tjetër mbret, përveç Cezarit!”

¹⁶ Atëherë ua dorëzoi të kryqëzohej.

E morën, pra, Jezusin. ¹⁷ Jezusi, duke e mbartur ai vetë kryqin e vet, doli në vendin që quhet “Kafka” hebraisht “Golgota”. ¹⁸ Atje e kryqëzuan, e bashkë me të, edhe dy të tjerë, njërin në një anë e tjetrin në anën tjetër, kurse Jezusin në mes.

¹⁹ Pilati e shkroi edhe mbishkrimin dhe e vuri në kryq. Ishte shkruar: “Jezus Nazareni, mbreti i judenjve.” ²⁰ Këtë mbishkrim e lexuan shumë judenj, sepse vendi ku e kryqëzuan Jezusin ishte afër qytetit. Ishte i shkruar hebraisht, latinisht e greqisht. ²¹ Atëherë kryepriftërinjtë e judenjve i thanë Pilatit:

“Mos shkruaj: ‘Mbreti i judenjve’, por se ai tha: ‘Unë jam mbreti i judenjve’.”

²² Pilati u përgjigj:

“Çka shkrova, shkrova!”

²³ Ushtarët, pasi e kryqëzuan Jezusin, i morën petkat e sipërme të tijat dhe i ndanë në katër pjesë ‑ secilit ushtar nga një pjesë. Morën edhe petkun e poshtëm. Ky nuk ishte i qepur me pola, por i punuar një cope, prej në maje e në fund. ²⁴ Prandaj i thanë njëri‑tjetrit: “Nuk po e ndajmë në pjesë, por po qesim short, kujt t’i bjerë.” Ndodhi kështu që të shkojë në vend fjala e Shkrimit të shenjtë:

‘I ndanë mes tyre petkat e mia

e mbi petkun tim hodhën short.’

Ushtarët bënë pikërisht ashtu.

²⁵ Në këmbë, përbri kryqit të Jezusit, qëndronin nëna e tij, pastaj motra e nënës së tij, Maria e Klopait edhe Maria Magdalenë. ²⁶ Jezusi, kur pa nënën e vet dhe, pranë saj, nxënësin që donte, i tha nënës:

“Grua, ja, yt bir!”

²⁷ Pastaj i tha nxënësit:

“Ja, nëna jote!”

Prej asaj ore nxënësi e mori me vete.

²⁸ Pastaj, Jezusi, i vetëdijshëm se u krye gjithçka, që të shkojë në vend fjala e Shkrimit të shenjtë, tha: “Kam etje!” ²⁹ Aty ishte një enë plot me uthull. Në majë të kallamit të hisopit vunë një sfungjer plot me uthull e ia afruan te goja. ³⁰ Jezusi, posa e kërkoi uthullën, tha:

“Gjithçka u krye!”

Uli kokën e dha shpirt.

³¹ Atëherë judenjtë, pasi ishte dita e Përgatitjes dhe, që trupat të mos mbeteshin në kryq të shtunën ‑ e ajo e shtunë ishte ditë e madhe ‑ i bënë lutje Pilatit që të kryqëzuarve t’u theheshin kërcinjtë dhe të uleshin prej kryqit. ³² Erdhën, pra, ushtarët e të parit e të dytit që ishin të kryqëzuar me të, ua thyen kërcinjtë. ³³ Kur erdhën te Jezusi, si panë se kishte vdekur, nuk ia thyen kërcinjtë, ³⁴ por njëri prej ushtarëve me heshtë ia shporoi kraharorin dhe menjëherë rrodhi gjak e ujë.

³⁵ Dëshmon ai që pa, e dëshmia e tij është e vërtetë. Ai di se flet të vërtetën, që edhe ju të besoni. ³⁶ Në të vërtetë, ndodhi kështu që të shkonte në vend fjala e Shkrimit të shenjtë: “Asnjë asht nuk do t’i thyhet.” ³⁷ E në një vend tjetër Shkrimi i shenjtë thotë:

“Do ta shohim Atë që shporuan.”

³⁸ Pastaj Jozefi prej Arimatesë, i cili ishte nxënës i fshehtë i Jezusit ‑ për shkak të drojës së judenjve ‑ iu lut Pilatit ta lejonte të zbriste prej kryqit trupin e Jezusit. Pilati dha leje. Atëherë Jozefi erdhi dhe e mori trupin e Jezusit. ³⁹ Erdhi edhe Nikodemi ‑ ai që pati ardhur te Jezusi dikur më parë natën ‑ dhe solli reth njëqind libra mirrë e aloe të përzier. ⁴⁰ E morën, pra, trupin e Jezusit dhe, siç është zakon të bëhet ndër judenj kur varroset dikush, e mbështollën në pëlhurë dhe e përeruan me erëra të mira. ⁴¹ Në atë vend ku Jezusi qe kryqëzuar ishte një kopsht e në kopsht ishte një varr i ri, në të cilin ende nuk ishte varrosur kush. ⁴² Aty, pra, për arsye të Përgatitjes së judenjve, meqenëse varri ishte afër, e shtinë në varr Jezusin.

Çka dëshiron të më thuash, o Zot?

Disa mendime mbi tekstin e sotshëm të Shkrimit Shenjt:

·        Ne mund vetëm të mbyllim gojën dhe në heshtje të ndjekim Jezusin në Udhën e tij të Kryqit. Përkundër të gjithave – mohimit,  tradhëtisë, arrestimit, dënimit, goditjeve, pështyrjes, frushkullimeve, ferrave, drurin e rëndë, dhimbjeve të kryqëzimit, dhimbjeve psikike dhe mendore – Jezusi shkon përpara drejt qëllimit të tij, majës së Kalvarit. Këtë mund ta bëjë vetëm dashuria e pafund dhe e pakushtëzuar që Hyji e ka për ne mëkatarët.

·        Si do t`i përgjigjem unë kësaj dashurie hyjnore? 

Bashkëbisedimi

“Rrini zgjuar – mos flini.“
Janë fjalët e tua drejtuar nxënësve para mundimit dhe vdekjes.
E di, o Zot, se do të qëndrosh pranë meje
dhe do të rrish zgjuar të gjitha ditët e jetës sime.

Përfundimi

Po të falënderoj o Zot për çdo nxitje që ma dhurove gjatë këtyre momenteve me ty.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

Si ka qenë në fillim ashtu tash

E përgjithmonë e jetës. Amen.

Prania e Hyjit

O Zot, në thjeshtësi dhe përvujtëri po vij tek ti.

Fjalët e tua më shpien në paqe në të cilën e kuptoj madhërinë dhe domethënien e pranisë sate.

Liria

O Zot, ma dhuro hirin e lirisë së shpirtit.

Ma pastro shpirtin dhe zemrën në mënyrë që të mund të jetoj gëzueshëm në dashurinë tënde.

Ndërgjegjësimi

Në praninë e Hyjit që më do
e vështroj gjithë atë që më ka ndodhur ditën e kaluar,
prej këtij momenti në mënyrë retrospektive, hap për hap.
E kujtoj të gjitha ato gjëra që kanë qenë të mira dhe të bukura, dhe për këtë falënderoj.
I vërej edhe hijet, gabimet dhe pyes se çfarë më flasin; lus për shërim, guxim, falje.

Fjala

Fjala e Hyjit na vjen nëpër Shkrimin Shenjt.

Shpirti i Shenjtë e ndriçoftë mendjen dhe zemrën time që të përgjigjem në porosinë e ungjillit: që t`i dua të afërmit e mi si vetveten dhe që të kujdesem për vëllezërit dhe motrat në Krishtin.

Gjn 13, 1-15

¹ Ishte para festës së Pashkëve. Jezusi, duke ditur se i erdhi koha të kalojë prej kësaj bote tek Ati, pasi i deshi të vetët ‑ ata që ishin në botë ‑ i deshi deri në pikën e fundit. ² Dhe, gjatë darkës ‑ pasi djalli ia kishte mbushur mendjen Judës, birit të Simon Iskariotit, ta tradhtonte ‑ ³ Jezusi, që e dinte se Ati i la gjithçka në dorë, se erdhi prej Hyjit dhe se tek Hyji po kthente ‑ ⁴ u ngrit nga darka, hoqi petkun e sipërm, mori një peshqir dhe u ngjesh. ⁵ Qiti ujë në legen dhe filloi t’ua lajë këmbët nxënësve dhe t’ua fshijë me peshqirin, me të cilin ishte ngjeshur. ⁶ Arriti kështu te Simon Pjetri. Ai i tha:

“Zotëri, ti të m’i lash këmbët?”

⁷ “Ç’po bëj unë ‑ iu përgjigj Jezusi ‑ ti tani nuk e kupton, do ta kuptosh më vonë.”

⁸ Pjetri iu përgjigj:

“Nuk do të m’i lash këmbët kurrë e për këtë jetë!”

“Nëse nuk do të laj ‑ i tha Jezusi ‑ nuk do të kesh pjesë me mua.”

⁹ Simon Pjetri iu përgjigj:

“Atëherë, Zotëri, jo veç këmbët e mia, por edhe duart, edhe kokën!”

¹⁰ Jezusi i tha:

“Kush është i larë, nuk i duhet të lajë tjetër përveç këmbët ‑ dhe është krejtësisht i pastër. Edhe ju jeni të pastër, por jo të gjithë.”

¹¹ Ngase e dinte se kush do ta tradhtojë, këndej edhe tha: “Nuk jeni të gjithë të pastër.”

¹² Pasi ua lau këmbët, mori petkun e sipërm të vetin, u ul prapë në tryezë dhe u tha:

“A e kuptoni çka ju bëra? ¹³ Ju më quani: Mësues e Zotëri. Mirë thoni, sepse unë jam. ¹⁴ Nëse, pra, unë ‑ Zotëria dhe Mësuesi ‑ ju lava këmbët, duhet që edhe ju t’ia lani këmbët njëri‑tjetrit. ¹⁵ Ju dhashë shembull që, sikurse ju bëra unë juve, të bëni edhe ju.

Ç`dëshiron të më thuash, Zotëri?

Disa mendime mbi pasazhin e sotshëm te Shkrimit Shenjt:

·         A po e ndiej veten si Pjetri, kur Jezusi gjunjëzohet para këmbëve të mia? Do ta dëgjoj atë sesi më pëshpërit: "Nëse nuk do të laj nuk do të kesh pjesë me mua." A kam guxim dhe bujari për të pranuar shërbimin e tij të përvuajtur dhe dashurinë e tij pa kushte?

·         Udhëzimi i Jezusit – që t`ju bëjmë të tjerëve atë që ai na bën ne – nuk ka pasur për qëllim për t`u ndalë në derë të kishës. Si jam duke dhënë sot dëshmi për Hyjin që shërben?

Bashkebisedimi

O Zot, e di që fjalët nuk janë të nevojshme kur të drejtohem ty.

Ti shikon në thellësinë e zemrës sime.

I njeh dëshirat dhe nevojat e mia.

Po lëshohem në duart e tua.

Përfundimi

Të falënderoj, o Zot, për çdo nxitje që ma dhurove gjatë kësaj kohe sa luta mbi tekstin e Shkrimit Shenjt.

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.
Si ka qenë në fillim, ashtu tash
e përgjithmonë e jetës. Amen.